سفارش تبلیغ

پایه عکاسی مونوپاد
.

عربی آسان

یادداشت ثابت - جمعه 94/6/21 1:12 عصر| | نظر


.

یادداشت ثابت - جمعه 94/6/21 1:7 عصر| | نظر

Image result for ?تصاویر عربی دبیرستان?‎

 


.

یادداشت ثابت - جمعه 94/6/21 1:5 عصر| | نظر

Image result for ?تصاویر کودکانه برای کتاب عربی?‎


قواعد عربی

یادداشت ثابت - جمعه 94/6/21 12:59 عصر| | نظر

 

نویسنده: رضا عطائی - 1391/1/16

حروف و الفبای زبان عربی :

1- اسم حروف : الف ، همزه ، باء ، تاء ، ثاء ، جیم ، حاء ، خاء ، دال ، ذال ، راء ، زاء ، سین ، شین ، صاد ، ضاد ، طاء ، ظاء ،     عین ، غین ، فاء ، قاف ، کاف ، لام ، میم ، نون ، هاء ، واو ، یاء .

2- رسم حروف : ا ، ء ، ب ، ت ، ث ، ج ، ح ، خ ، د ، ذ ، ر ، ز ، س ، ش ، ص ، ض ، ط ، ظ ، ع ، غ ، ف ، ق ، ک ، ل ،    م ، ن ، ه ، و ، ی .

انواع کلمه :

کلمه از حروف الفبا پدید می آید و بر سه قسم است :

1-  اسم : کلمه ایست که برای نامیدن اشخاص ، حیوانات ، اشیاء ، صفات ، .............. به کار میرود .     مانند : عِلْم  ( دانستن )   -  باب ( در )

2- فعل : کلمه ایست که بر انجام کار یا پدید آمدن حالتی در یکی از سه زمان ( گذشته ، حال ، آینده ) دلالت می کند .

    عَلِمَ : ( دانست  )          یَعْلَمُ :( می داند ) 

3- حرف : کلمه ای است که به تنهایی معنای مستقلی ندارد .  مانند : اِلی ، فَـ ، بِـ

 

قواعد دستور زبان عربی را  ‹‹ صرف و نحو››  گویند .

 

عَیِّن نوعَ الکَلِمَةِ :

هَبْ ( عطاکن )   -  یا  ( ای )  -  جَوارِح ( اعضای بیرونی )  -  قَوِّ ( نیرومند گردان ) -  آل ( خاندان ) -  لـِـ ( برای ، به )

مَدَدْتُ ( دراز کردم ) -   سابغ ( فروریزنده  ) - حُکم ( دانش )  -   وَجه ( چهره )    

1

 


نظرات (1)




نویسنده: رضا عطائی - 1392/4/3

مُعْرَب و مَبْنِی :

 

معرب : کلمه ای است که آخرش ‹‹ متغیر ›› باشد .  مانند : سعیدٌ  ، سعیداً  ، سعید ٍ

مبنی    : کلمه ای است که آخرش ثابت باشد. مانند : هوَ   ، منذُ

 

کلمات مبنی :

الف : در بین اسمها  فقط : 1- ضمائر   2- موصولات  3- اسماء اشاره  4- اسماء استفهام  5- اسماء شرط

6- کنایات  7- اسماء افعال     مبنی هستند . ( شماره های 7 ، 6 ، 5  مربوط به عربی 1  نمی شود )

تذکر : در موصولات و اسماء اشاره مثنی ها معرب هستند . ( اَللّذانِ – اَللّذینِ ، هذانِ – هذینِ )

ودر بین اسماء استفهام  « اَیُّ » معرب است.

ب : در بین افعال  :

1- فعل ماضی کلیه ی صیغه ها

2- فعل امر مخاطب  مانند : اِذهَبْ  ، اِذهَبا  ، اِذْهَبُوا ، اِذهَبِی   ، اِذهَبا  ، اِذْهَبنَ

3- فعل مضارع صیغه های ( 6 ، 12 )    مانند : یَذهَبنَ  ، تَذهَبنَ      

 ج : حروف : همه ‹‹ مبنی ›› هستند  مانند :  فِی ، عَنْ ، مِنْ  ، بِـ   ، لِـ

 

بناء و اقسام آن :

بناء : همان حرکت آخر کلمه ی ‹‹ مبنی ›› است که همیشه ثابت است .

بناء بر 4 قسم است :

1- مبنی برضم:  مانند : نَحنُ ، مُنْذُ            2- مبنی بر فتح :   مانند  : اَنتَ ، هُوَ

3- مبنی بر کسر : مانند: اَنتِ ، هؤلاءِ         4- مبنی بر سکون : مانند: اَلَّذِی،   اُدرُسْ

 

اعراب و اقسام آن :

اعراب : همان حرکت آخر کلمه ی معرب است که ‹‹ متغیر ›› می باشد .

اعراب بر 4 قسم است :

1- ‹‹ رَفْع ››   : مانند :  سعیدٌ   ، یضرب ُ    کلمه ای را که علامت رفع دارد‹‹  مرفوع ››   می گویند .

2- ‹‹ نصب ›› : مانند : الصادقَ  ، اجتهاداً   کلمه ای را که علامت نصب دارد‹‹  منصوب ››   می گویند.  

3- ‹‹ جر ››  مانند : الجاهِلِ ، صَعْب  ٍ         کلمه ای را که علامت جر  دارد‹‹  مجرور  ››   می گویند .

4- ‹‹ جزم ›› مانند : لاتَذْهَبْ                     کلمه ای را که علامت جزم  دارد‹‹  مجزوم  ››   می گویند .

 

تذکر : از میان چهار قسم اعراب  ‹‹ جر›› مخصوص اسم   و ‹‹ جزم››  مخصوص فعل می باشد .


قواعد عربی

یادداشت ثابت - جمعه 94/6/21 12:59 عصر| | نظر

 

الاِعراب

الاعراب : بررسی نقش هرکلمه – با توجه به موقعیت آن در جمله – در زبان فارسی (ترکیب) و در زبان عربی

 ( الاعراب) نامیده می شود .  مانند :  فاعل و مرفوع ـُــٌـ     - مفعول و منصوب ـَــً  - مبتدا و مرفوع  -  خبر و مرفوع

 - جار و مجرور ـِــٍـ   

یَضرِبُ  اللهُ  الاَمثالَ  لِلنّاسِ     

یضرب : فعل            الله : فاعل و مرفوع          الامثال : مفعول ومنصوب          للناس : جار و مجرور

 

التَّحلِیل الصَّرفِی

التحلیل الصرفی : بررسی ویژگی های فردی هرکلمه – بدون در نظر گرفتن نقش آن در جمله – در زبان فارسی

(تجزیه) و در زبان عربی ( التحلیل الصرفی) نام دارد .

ویژگی های فردی انواع کلمه با توجه به مطالبی که تاکنون خوانده ایم . ( مربوط به  عربی 1 )

1- اسم :  عدد( مفرد ، مثنی ، جمع )   جنس ( مذکر و مؤنث )  -  مشتق و جامد –   معرب و مبنی

2- فعل  : نوع ( ماضی ، مضارع یا امر ) -  صیغه  ( مفرد مذکر غائب )  - مجرد یا مزید .

3- حرف : نوع آن ( حرف جر .............. ) عامل یا غیر عامل  -  مبنی بر ( ضم ، فتح ، سکون )

 


12

 

 


نظرات (1)




نویسنده: رضا عطائی - 1391/1/20

فعل:

فعل ماضی : بر انجام کار یا پدید آمدن حالتی در زمان گذشته دلالت می کند .

      مانند :  کَتَبَ  ، ضَرَبَ  ، قَرُبَ

صرف 14 صیغه ی فعل ماضی ِ  ‹‹ ذَهَبَ ›› با ترجمه ی آن :

              مذکر      مؤنث                              مذکر         مؤنث                                     

مفرد      ذَهَبَ      ذَهَبَتْ         رفت              ذَهَبْتَ         ذَهَبْتِ        رفتی               ذَهَبْتُ        رفتم

مثنی      ذَهَبا       ذَهَبَتا           رفتند              ذَهَبتُما        ذَهَبْتُما         رفتید              ذَهَبْنا          رفتیم

جمع     ذَهَبُوا     ذَهَبْنَ                                ذَهَبْتُم        ذَهَبْتُنَّ

                 غائب                                            مخاطب                                         متکلم 

تذکر : فعل ماضی با ‹‹ ما ›› منفی می شود .   مانند   :  مَا ذَهَبَ  : نرفت            مَا قَرَأ َ : نخواند .

 

فعل مضارع : بر انجام کار ی  یا پدید آمدن حالتی در زمان ‹‹ حال یا آینده››  دلالت می کند .

       مانند : یَجْلِسُ ، یَقْرَأُ  ، یَذْهَبُ  ، یَحْزَنُ

صرف  14 صیغه ی فعل مضارع ‹‹ یَذْهَبُ ›› با ترجمه ی آن :

                مذکر          مؤنث                          مذکر        مؤنث                             

مفرد        یَذْهَبُ         تَذْهَبُ     می رود        تَذْهَبُ        تَذْهَبِینَ      می روی         اَذْهَبُ      می روم

مثنی        یَذْهَبانِ         تَذْهَبانِ    می روند      تَذهَبانِ        تَذْهَبانِ     می  روید         نَذْهَبُ     می رویم

جمع       یَذْهَبُونَ        یَذْهَبْنَ                        تَذْهَبُونَ       تَذْهَبْنَ

                   غائب                                             مخاطب                                       متکلم

نکته مهم : فعل های ماضی ثلاثی مجرد بر یکی از سه وزن : ‹‹ فَعَلَ   ،  فَعِلَ  ، فَعُلَ  ››  و  فعل های مضارع ثلاثی مجرد

        نیز بر یکی از سه وزن  :  ‹‹  یَفْعَلُ  ،  یَفْعِلُ  ، یَفْعُلُ  ›› می آید .

تذکر :  در فعلهای ماضی و مضارع ثلاثی مجرد، ماضی را با حرکت  نوشته و حرکت عین الفعل مضارع را روی خط تیره

       مشخص می نمایند .   مانند :   ذَهَبَ -َ            کَتَبَ  -ُ 

نکته : اگر بخواهیم فعل مضارع فقط معنای آینده دهد حرف ‹‹ سین یا سوف›› را بر سر آن می آوریم . 

        مثل  : سَیَکْتُبُ  ( بزودی خواهد نوشت )    سَوفَ یَکْتُبُ  ( خواهد نوشت )  

فرق ‹‹ سین و سوف ›› در این است که سین بر آینده ی نزدیک و سوف بر آینده ی دور دلالت می کند .

 

فعل نفی  : به فعلی گفته می شود که بر انجام نگرفتن کاری یا پدید نیامدن حالتی دلالت کند

      مانند : لایَذْهَبُ   ( نمی رود  )      لایَکْتُبُ  ( نمی نویسد )   

طریقه ی ساخت :   لا +  فعل مضارع

تذکر :  اگر در فعل نفی به جای ‹‹ لا ››  ‹‹ ما ی نافیه ›› گذاشته شود باز معنای نفی می دهد ولی به آن فعل نفی نمی گویند.

2  

 

صرف 14 صیغه ی‹‹  فعل نفی ›› با ترجمه ی آن :

                  مذکر            مؤنث                               مذکر            مؤنث                             

مفرد        لا یَذْهَبُ         لا تَذْهَبُ     نمی رود        لا تَذْهَبُ        لا تَذْهَبِینَ      نمی روی         لا اَذْهَبُ      نمی روم

مثنی        لا یَذْهَبانِ         لا تَذْهَبانِ    نمی روند      لا تَذهَبانِ        لا تَذْهَبانِ     نمی  روید         لا نَذْهَبُ     نمی رویم

جمع       لا یَذْهَبُونَ        لا یَذْهَبْنَ                         لا تَذْهَبُونَ       لا تَذْهَبْنَ

                            غائب                                                  مخاطب                                          متکلم

 

فعل نهی : ( امر منفی ) بر بازداشتن از انجام کاری یا پدید آمدن حالتی دلالت می کند .

     طرز ساخت : ‹‹  لا  ››  قبل از فعل مضارع آورده و ضمه و نون های آخر را  ( به استثنای نون جمع مؤنث )  حذف

     می کنیم .  مانند :  لاتَذْهَبْ  : ( نرو )                  لا تَکْتُبْ ( ننویس )

صرف  14 صیغه ی فعل نهی با ترجمه ی آن :

                  مذکر            مؤنث                               مذکر            مؤنث                             

مفرد        لا یَذْهَبْ         لا تَذْهَبْ      نرود           لا تَذْهَبْ        لا تَذْهَبِی          نرو            لا اَذْهَبُ     نروم

مثنی        لا یَذْهَبا          لا تَذْهَبا         نروند         لا تَذهَبا           لا تَذْهَبا           نروید         لا نَذْهَبُ    نرویم

جمع       لا یَذْهَبُوا        لا یَذْهَبْنَ                         لا تَذْهَبُوا         لا تَذْهَبْنَ

                            غائب                                                  مخاطب                                          متکلم

فعل امر : بر طلب انجام کاری دلالت می کند .

    فعل امر 14 صیغه دارد ،  ‹‹  6 صیغه ی   غائب و 2 صیغه ی  متکلم  ›› را امر به لام   یا امر غائب   و 6 صیغه ی مخاطب

را امر به صیغه یا  امر حاضر  یا امر مخاطب  می گویند

 

طریقه ی ساخت امر غائب :

   1- در اول فعل مضارع ‹‹ لـ ِ››   آورده می شود    2-  ضمه ها  و نون های آخر را  ( به استثنای نون جمع مؤنث )  حذف

     می کنیم .  مانند :  لِیَذْهَبْ  : ( برود)                  لِیَکْتُبْ ( بنویسد) 

صرف 8 صیغه ی امر غائب :

                  مذکر            مؤنث                               مذکر            مؤنث                              

مفرد       لیَذْهَبْ         لتَذْهَبْ       برود           -------      --------            لاَذْهَبْ      بروم

مثنی        لیَذْهَبا          لتَذْهَبا         بروند         ------         --------            لنَذْهَبْ     برویم

جمع        لیَذْهَبُوا        لیَذْهَبْنَ                         ------         --------

                            غائب                                                  مخاطب                                          متکلم   

تذکر :  حرکت حرف ‹‹  لـِ ››  در هنگام تلفظ ساکن می شود .  فَلْیَنْظُرْ

3

 

طریقه ی ساخت امر مخاطب :

     1-  از مضارع مخاطب ساخته می شود ضمه ها  و نون های آخر را  ( به استثنای نون جمع مؤنث ) حذف  می کنیم .

     2- حرف مضارعه رانیز حذف می کنیم  اگر در فعلی حرف بعد از حرف مضارعه ساکن بود چون ابتدا به ساکن

            محال است لذا یک همزه در اول صیغه ها می آوریم .

        حرکت همزه ‹‹  ضمه››  است اگر حرکت بعد از حرف ساکن ‹‹ ضمه ››  باشد .

        حرکت همزه ‹‹  کسره ››  است اگر حرکت بعد از حرف ساکن ‹‹ کسره یا فتحه ››  باشد .

مانند : تَذْهَبُ  ←  اِذْهَبْ 

صرف 6 صیغه ی امر حاضر :         

                  مذکر            مؤنث                               مذکر            مؤنث                             

مفرد        ------         -------                       اِذْهَبْ        اِذْهَبِی          نرو                 ----------

مثنی        -------        -------                      اِذْهَبا           اِذْهَبا           نروید             ----------

جمع       --------       -------                     اِذْهَبُوا         اِذْهَبْنَ

                            غائب                                                  مخاطب                                       متکلم

 

لازم -  متعدی :

لازم : فعلی است که معنای آن با فاعل تمام  می شود  مانند :  ‹‹  جَلَسَ  عَلِیٌّ ›› .     علی نشست .

متعدی : فعلی است که علاوه بر فاعل به مفعول نیز نیاز دارد .  ‹‹ کَتَبَتْ التِّلمِیذَة ُرِسالَة ً ››    دانش آموز نامه ای را نوشت

راهنمایی : فعلی که یکی از دو سؤال ‹‹ چه کسی را ؟ ›› یا ‹‹ چه چیز را ؟ ››  را برای ما مطرح کند متعدی است .

              مانند : ضَرَبَ  : زد   ‹‹ چه کسی را ؟ ››            صَنَعَ  :  ساخت  ‹‹ چه چیز را ››

 


نظرات (0)




 


   1   2   3   4   5   >>   >

پیوند‌ها

Online User